It’s all about user experience.
ท่านผู้อ่านเว็บนี้คงรู้อยู่แล้วว่า การออกแบบเว็บให้ใช้งานง่ายนั้น ไม่ควรเปิดหน้าใหม่เรื่อยๆ ควรคาดหวังให้ผู้ชม "เปิด Tab ใหม่ได้เอง" หรือ "Navigate - คลิกไปมาตามเนื้อหาแต่ละหน้า - ได้เอง" แต่ที่ผมเขียนบล็อกนี้ก็คือ พยายามหาคำอธิบายลูกค้าว่า ทำไม?
เวลาทำเว็บ ลูกค้าจำนวนหนึ่งจะชอบให้ลิงก์ที่คลิกในเว็บนั้น ไปเปิดหน้าต่างขึ้นมาใหม่ เช่น คลิกที่รายละเอียดกระทู้, คลิกที่รายละเอียดผลิตภัณฑ์ ฯลฯ เพราะ "มันจะได้ดูเยอะๆ ดี หน้าเก่าไม่หายด้วย ย้อนกลับไปดูก็ได้" ซึ่งแน่นอนว่าย่อมมีประโยชน์กับผู้ที่ยังใช้ Browser ไม่คล่อง
แต่สำหรับผู้เยี่ยมชมเว็บที่ใช้ Browser ได้คล่องแล้ว, รู้จักการใช้ Tab เพื่อเปิดหน้าใหม่เฉพาะที่เราต้องการแล้ว, -> จะรู้สึกว่ามันอึดอัดมาก และเหมือนโดนยัดเยี่ยดให้เสพข้อมูลที่ตนเองไม่สามารถกำหนดได้ พาลจะทำให้ไม่อยากใช้เว็บนั้นต่อไป
ถ้าหากลูกค้ารู้จัก Gmail หรือ Hotmail ผมก็จะเปรียบเทียบว่า ถ้าเวลาจะอ่านเมล์ทุกเมล์ใน Gmail นั้น ทาง Gmail บังคับเปิดหน้าใหม่บ้าง เราจะรู้สึกอึดอัดแค่ไหน? วันนึงอ่านเมล์ 100 ฉบับ แล้วมีหน้าต่างโผล่มาร้อยหน้า มันเสียเวลาในการจัดการข่าวสารอย่างมาก
แต่แน่นอนว่า ลูกค้าที่ต้องการอะไรประเภทนี้ มักจะไม่รู้จัก Gmail / Hotmail (ฮา ท่านผู้อ่านอย่าคิดว่าไม่มีเชียวล่ะ) ซึ่งทำให้ผมลองคิดว่าควรเปรียบกับอะไรดี
แล้วก็พลันนึกได้ว่า น่าจะเปรียบกับการรับใบปลิว
นั่นคือ
เวลาเราไปเดินห้าง ซื้อของ หรือเดินมหกรรมนานาชนิด เรามักจะได้รับใบปลิวเวลาเดินผ่านแต่ละแผนก
ลองคิดว่า ถ้าเราไปแผนก A เราได้ใบปลิวมาปึกนึง เราสนใจหน้า 1 ต่อมาไปแผนก B - จริงๆ ถ้าเค้าชี้ให้ดูว่า มันอยู่หน้า 2 เราก็คงพลิกไปดูแล้วก็จบ - แต่นี่ เค้าดันให้ใบปลิวมาอีก 1 ปึก แล้วก็บอกว่า พี่ดูหน้า 2 คร้าบ, ไปแผนก C ก็ดูหน้า 3, ...
ซ้ำไปเรื่อยๆ จนครบ 20 แผนก แล้วเราก็ได้ใบปลิวมา 20 ใบ เวลาจะดูก็ต้องกางทั้ง 20 ใบมาดู ทั้งๆ ที่มันก็เรียงร้อยมาดีอยู่แล้ว
ถ้าเราไม่โดนยัดเยียด เราก็คงเปิดหน้า 1 คุยกับเค้า ไปอีกแผนกก็เปิดหน้า 2 คุย (เพราะเราฉลาดพอที่จะพลิกกลับไปมาระหว่างหน้า 1 และหน้า 2 ได้) แต่การที่เราได้ใบปลิวมา 20 หน้า เพราะคนแจกเค้าเห็นว่าเราไม่ฉลาดพอที่จะพลิกไปมาระหว่างหน้าแต่ละหน้าได้ เราเลยได้มาหมด
แน่นอนว่า ตอนเราเริ่มเดินห้างใหม่ๆ เราคงชอบ (ได้ใบปลิวเยอะดี ชอบ ชอบ คุ้มมาก อยากดูอะไรก็ได้ดู) แต่พอมาเดินอีก 2-3 ทีแล้วโดนบังคับให้เป็นแบบนี้ เราคงเบื่อ
ซึ่งนั่นก็เป็นอุปลักษณ์ (metaphor) เดียวกับการเปิดเว็บหน้าใหม่
นั่นคือ ผมคิดว่า
...
เฮ่อ หวังว่าท่านลูกค้าผู้มีพระคุณจะเข้าใจจิตใจคนใช้เว็บนะค้าบ ว่าแล้วก็ไปปั่นงานต่อดีกว่า จบแค่นี้แหละ
เม่น
ปล. พอดีกำลังทำ เว็บช่วยชาติ อยู่น่ะครับ (เบื้องหลังการทำงาน ทั้งราคาและอื่นๆ อ่านได้ที่ บล็อกคุณพัช ) แล้วดันเจอว่าลูกค้าอยากให้เปิดหน้าไปเรื่อยๆ กำลังหาวิธีเจรจาอยู่ หากท่านใดมีไอเดีย โปรดชี้แนะ
First day, nothing to say much.
This blog will be mostly about user experience and design process. Gathering freebies, interesting stuffs from the webs. That skipping little man on the top right corner symbolizes a happy user, happy enough to skippy - jumping all around, hope we can achieve that somehow.
Let's cross fingers I can blog this every week at least.
Got to go now though, modifying WP themes sometimes can be brutal to my backbone. Argh!